Van Qiqihar naar Vladivostok.

Gegroet beste lezers, indien die er nog zijn (nu overdrijf ik, van enkelen weet ik dat ze trouw lezen) Ik ben eergisteren met een taxichauffeur rond het Zhalong kraanvogelreservaat gaan rijden, dat is flink groot, dus dat duurde van 6.00 u tot 15.00 u. De taxichauffeur die ik uitkoos was aan het slapen toen ik op de deur van zijn wagen tikte maar zag er wel sympa uit, ik hoopte maar dat ie beter was dan de gek van de dag ervoor. Hij reed eerst maar naar een wijk verderop naar een woonkazerne en daar bleek zijn nichtje te wonen die aardig Engels sprake zodat we de afspraak konden duidelijk krijgen, voor de zekerheid. Daarna pikte hij nog een vriend op die ook meeging, voor de gezelligheid, of tegen de onzekerheid van de chauffeur. (ondertussen zie ik ook in dat ik die taxichauffeur in Urumqi van een maand geleden waarschijnlijk verkeerd beoordeeld heb en dat die waarschijnlijk alleen een meisje dat een beetje Engels sprak mee wilde nemen op die dag maar ik werd helemaal simpel omdat hij ongevraagd door allerlei vage wijken begon te rijden zonder een duidelijke uitleg) Die zag er ook niet gevaarlijk uit dus ik liet het maar begaan maar tegen 7.00 u waren we werkelijk op weg en ze deden hun best om het goed te laten werken. In de loop van de dag door mooie steppe en moerasgebieden gereden met gigantische aantalle witvleugelstern (10.000en) en 1000en witwangsterns, verder vele 10 tallen amurvalken, enkele bonte kiekendieven, dus helemaal vogelarm konden we het niet noemen, ook kwamen er nog 3 roerdompen en een chinees woudaapje (yellow bittern/Y. sinensis) overvliegen.
Ouderwetse toestanden verder met allemaal dorpen die van rietsnijden en veeteelt leefden, en soms ook de riet nog met paard/ezel en wagen vervoerden. De avond rustig aan gedaan en de volgende dag een flinke trip: eerst om 7.30 u naar Harbin. Daar wachten tot 21.30 op de trein naar Suifenhe (soft sleeper) en daar (na toch wel redelijk geslapen te hebben) met een bus over de grens, waar bij de paspoortcontrole waar ze me achterhielden en de bus lieten vertrekken en zeiden dat ik naar de ambassade in Beijing moest, even alle hoop verloren leek, maar ineens uit het niets klaarde het op en zeiden ze loop maar door en stap in die andere bus daar. Die reed naar pagranice (het eerst plaatsje binnen Rusland) daar op de bus naar Ussirsk (genoemd naar de Ussuririvier (waarnaar Ussuriland/berucht vogelgebied) vernoemd is dat eigenlijk gewoon de provincie Primorski krai is waarvan Vladivostok de hoofdstad is. Vanuit Ussurisk een bus naar Vladivostok, waar ik ondertussen in het fraaie Hotel Vladivostok mijn intrek heb genomen met schitterend uitzicht op de Amurski baai in het westen met zonsondergang. In Harbin in de wachtkamer op het station began al een Chinees meisje Russich met me te spreken, en het was of het licht aanging: mijn Russich is echt ernstig beter dan mijn Chinees, ik kan over veel meer zaken praten met de mensen (alhoewel het natuurlijk verre van perfect is), kan alles lezen en herken echt heel veel, het is toch een beetje thuiskomen, en ik val niet meer erg op op straat en dat is misschien toch ook wel een beetje een opluchting na drie maanden in de kijkerd lopen.
rondje door de stad gelopen. Het is warm en zonnig, ijsjes (marozjenoe) gegeten, borchch gegeten, gewandeld over de boulevard met allemaal Russen: de dames en heren allemaal alsof ze op oorlogspad waren: de dames in kortje zomerjurkjes en flink opgemaakt (alle jonge meisjes zijn heel slank/mager, de oudere (vooral die in groepen over de grens pendelde) enorme stoere zware dames) de mannen met hanige tred, met schouders naar achteren en grote passen alsof ze op een shoot out aflopen. Overal biertenten en wodka, worsten, ijsjes, kermisattacties, souvenirs, met matroesjkas, schelpen in vele vormen en maten, alle auto's met het stuur rechts (desgevraagd, blijkt Japan heel dichtbij te liggen per boot en rijden ze daar links en is het het goedkoopst een auto met een rechtszijdig stuur per boot te importeren vandaar dat de hele stad hier rechts rijdt in een Japanner met een rechts stuur).
Verder nog wat gebabbled met twee straatmuzikanten die verrekte mooi muziek maakten en die ik natuurlijk ook even met het Turkse zangcultuurgoed in aanraking gebracht heb.

Nu terug in hotel en ga maar eens bijslapen: het uploaden van van foto's lukt hier niet in het businesscenter van het hotel: misschien hebben ze door dat ik geen businessman ben, dan kom je niet ver hier.

Groet,
Casper