vrijdag 11 juli 2008

Boon Tsagaan Nur III






























































































Van boven naar beneden: bont veulen; klassieke manier van paardenstallen hier; oude rotstekeningen, heilige stenen, deerstone; duoyak; bos op Khangai gebergte; jongentjes te paard bezoeken ons bij lunch; he, daar heb je die goudzoekers weer; beschadigd landschap door illegale gouddelving (ook met foute middelen als kwik, duizenden armoedzaaiers met de goudpan en rijkeren met grove middelen en bloeiende criminaliteit, handel en hoererij. Omdat iedereen in gertenten wordt geeft dit laatste een verrassende letterlijke wending aan het begrip hoerentent.

Hierbij het restje van bericht II waarvan de uploadfunctie het gisteren jammerlijk liet afweten en dat ik maar bericht III van BTN genoemd heb. Wat nog vermeld moet worden overigens is dat de Mongolen Djengiz Khan als een soort heilige vereren: een vertegenwoordiger van een tijd dat de Mongolen almachtig waren. Het is natuurlijk een klein landje dat doodgedrukt wordt tussen twee grootmachten wat zijn ego wel wat op wil peppen. Tot ergens rond 1920 waren de Manchus (de Chinezen dus) al eeuwen de baas en daarna begonnen de Russen de dienst uit te maken en dat is pas sinds 1990 niet meer het geval, alhoewel de nooit verklaarde moord op de charismatische democratische leider in de jaren 90 en de recente stembusfraude door de communisten en het nieuwe beleid van het herboren Rusland om in hun "natuurlijke achtertuin" haar invloed te doen gelden, te denken geven. Men viert hier ook de bevrijding van de Chinezen en ziet die primair als dreiging als klopt wat ik zo opvang in gesprekken. De veel recentere overheersing door de Russen wordt blijkbaar ontkend: in de Stalinjaren zijn er ook hier bakken mensen vermoord en verdwenen en bijna alle boeddhistische kloosters vernietigd of gesloten maar blijkbaar is dat allemaal minder erg dan het oude Chinese juk, of is hier sprake van een stukje effectieve sovjetpropaganda dat nog steeds doorwerkt. Zo hebben die Russische communisten ook jaren de wereld laten denken dat de Russen geen koloniaal rijk hadden, ikzelf heb dat in ieder geval nooit opgemerkt. Maar het verschil met de Engelse, Franse Portugese, Spaanse en Nederlandse koloniale rijken was natuurlijk dat ze niet aansloten op het eigen grondgebied en, hoewel ze natuurlijk met dezelfde vuige motivatie en middelen verworven zijn door het tsarenregiem, is door het communisme de indruk gewekt dat al die volkeren uit vrije wil lid waren van het slavische communistengebeuren. Die dekolonisatie vond pas omstreeks 1992 plaats toen de sovjetunie doorverklaard werd en er een hele kudde landen op de landkaart verschenen (weer een nieuwe bosatlas kopen). Dat dit op een relatief vreedzame wijze verlopen is, is wat mij betreft een van de grote wonderen van de jaren 90 In Joegoslavie zag je hoe mis dat ook kan gaan. De Russen zelf vinden dat uit elkaar vallen van hun rijk en de vergane grootheid ondertussen wel welletjes en zijn behoorlijk nationalistisch geworden en vinden dat Poetin in Tsetjsenie niet hard genoeg kan slaan om met iedere harde klap aan de resterende minderheden in de Russische Federatie die eventueel onafhankelijksambities hebben duidelijk te maken dat dit is wat er met ze gaat gebeuren als ze dat door willen zetten. De moord op mw. Politkovskaya, de enige journalist die openlijk die behandeling van de Tsjetsjenen durfde te bekritiseren moet in dit licht bezien worden: "eigennestbevuiler". Desgevraagd verklaarden diverse Russen dat tegenwoordig 50 % van de Russen Stalin eigenlijk best wel een toffe peer vonden, of in ieder geval iemand die opkwam voor de "grootheid" van Rusland.
En als we het nu toch over macht hebben. In China worden natuurlijk ook diverse volkeren die niet Chinees zijn onder de knoet gehouden en in het kader van de Olympische spelen werd ook wel geopperd om die te boycotten vanwege het lot der Tibetanen. Maar ja het westen, zeg maar Amerika en co. (waar ook ons kleine Nederland onder valt natuurlijk) heeft ook boter op zijn hoofd. Net voor mijn reis ging ik op een verloren zondagmiddag naar een lezing van dhr. Kaplan, dat is een docent te Anapolis, Maryland, US, waar hij hoge officieren opleidt van het Amerikaanse leger en CIA personeel (bij de geoefende detectivelezer zal bij de naam Anapolis al een lichtje zijn gaan branden). Nu ja, in het kader van het jubileum van de zoveelste zondagmiddaglezing van de Volkskrant in de Rode Hoed te Amsterdam was deze veelweter uitgenodigd om zijn zegje te doen en hij noemde het buitenlandse beleid van de U.S. in het Midden-Oosten, zonder met zijn ogen te knipperen, imperieel (bestaat dat woord en klopt dat?) beleid. Dat hij een fan van realpolitiek was had ik al kunnen vermoeden na het lezen van zijn boekje "krijgspolitiek" (The Politics of War) waarin hij grote strategische denkers en het wel en wee van imperia door de geschiedenis heen onder de loep neemt. Het veiligstellen van de energie bronnen (spreek uit olieaanvoer) is een van de strategische belangen die veiliggesteld moet worden om het westerse (en misschien ondertussen ook Chinese, die laatst een militaire basis aan de arabische zee in Pakistan geopend hebben) consumentenfeestje door te laten gaan. Om die reden wordt in de politiek t.o.v. het Midden Oosten al sinds de overheersing aldaar door de Britten in het begin van de 20ste eeuw een realpolitiek gevoerd die niet op fair play of bevordering van de democratie, maar op belangenbehartiging in het kader van de olievoorziening gebaseerd is. Niet het brengen van democratie aan onderdrukte volkeren maar de genoemde belangen zijn bepalend in de keuzes die daar gemaakt worden. Dus "foute" regimes worden in stand gehouden of aan de macht gebracht om die belangen te dienen. De invasies in Irak en Afganistan kunnen natuurlijk ook in dat licht gezien worden. Omdat de westerse kiezer natuurlijk niet opgevoed is om dit soort minne streken (onderdrukking en zo, belangenbehariging "by the use of force") te belonen wordt er een ander verhaal opgevoerd. Omdat de koude oorlog over is kan die niet meer als smoesje dienen, dus wordt het veiligstellen van de rechten van onderdrukte volkeren en onze eigen veiligheid ten opzichte van terroristen nu centraal gesteld. Omdat Vietnam mislukte door de open persverslaggeving en de walging van de publieke opinie wordt het leger nu altijd in tweeen gesplits: een opbouwclub: die aan medische voorzieningen, putten slaan en democratische opbouw en onderwijs doet, en die ook veelvuldig aan de pers getoond wordt en de afdeling die lijken maakt en niet vertoond wordt en het eigenlijke werk doet, en waar alleen "embedded" in meegereisd mag worden door journalisten, dus in een militair team, wat alleen een sfeerschets van de kameraadschap en de inzet, en het lijden van "onze jongens" oplevert, niks aan de handa dus op het publiciteitsfront. De berichtgeving van den tegenstander wordt zoveel mogelijk beschadigd. De bandjes van El Kaida die zo af en toe opduiken worden nooit gelijk vertoond maar pas na behandeling door "veiligheidsspecialisten" van de U.S, omdat er wel een berichten voor terroristen in verborgen zouden kunnen zitten. Flauwekul natuurlijk. Met een mobieltje dat niet geregistreerd is of een niet traceerbaar e-mail adres en een gecodeerde boodschap, en vele andere middelen, kunnen die terroristen natuurlijk in deze moderne tijden veel eenvoudiger communiceren. Logischer is dat de gevaarlijke ideologische boodschap van El Kaida er zorgvuldig uit verwijderd wordt, zoals Joris Luijenduik het in zijn boekje "Het zijn net mensen" met zoveel woorden formuleert: "rot op uit het midden oosten of we komen bij jullie thuis de boel vernielen", waar natuurlijk wel iets voor te zeggen is als je ziet hoeveel lijken en onvrijheid die westerse hypocriete politiek in het Midden Oosten al opgeleverd heeft. Kortom als je oproept tot een boycot van de olympische spelen vanwege onderdrukking binnenlands van Tibet door de Chinezen moet je misschien ook eens wat gedachten besteden aan de onderdrukking, buitenlands, door het westen inh het midden oosten. En zo heeft iedere machthebber wel en lijk in de kast: "everybody knows the deal is rott'n, old black Joe is still picking cott'n, thats how it goes, and everybody knows" zingt Leonard Cohen.

Zo onderdrukken de Turken de Koerden, de Chinezen de Turken, de Russen de Tsetsjenen en gaat u maar zo door...

Dat gezegd hebbende is de Westerse wereld zonder twijfel wel de beste plek ter wereld om te wonen en de plek waar het recht van het individu het meest gewaarborgd is, ook de rechten van lieden die andere dingen denken, maar dan moet je wel binnen die wereld zitten, naar buiten toe heerst vaak slechts belangenbehartiging.....Misschien ligt daar wel een "last frontier" van de democratie: de Grieken vonden het uit, maar verloren uit het oog dat hun vrouwen en slaven niets te makken hadden, de 18e en 19e eeuwse filosofen haalden het weer van zolder en werkten het nader uit maar de landen die ze bewoonden handelden ook nog vrolijk door in slaven en veroverden koloniale rijken, na de dekolonisatie leeft economische ongelijkheid en falend wereldstuur (VN en zo) voort, hoe nu het volgende stadium van democratisering en fair play op wereldniveau doorgevoerd? of is dat te veel gevraagd van de menselijke mogelijkheden, is het opgeven van de politiek van veiligstelling van de energiebronnen zelfmoord? Kan maar beter de "aardige" club de baas zijn en levert terugtrekking van die macht alleen maar geweld op: als je 10 ME'ers 10 krakers uit hun pand laat zetten gaan er 16 mensen het ziekenhuis in, als je er 40 op afstuurt, verloopt het zonder problemen, met slechts gemompeld protest. Tot zover G.J.B. Hilterman over de toestand in de wereld.

Oh ja, Mongolie, ik dwaal nu toch een beetje af. Maar ik weet het even niet meer ik ga door in het volgende bericht.






















Geen opmerkingen: