Van Ulaanbaatar naar .... neen niet Peking doch KL

Zit ik nu ineens in het businesscenter van het hotel Malaya in Chinatown van Kuala Lumpur. Hoe kan dat?? Ik stapte gisteren morgen vol vertrouwen op het vliegtuig in UB en kwam vervolgens zonder grote problemen in Beijing aan. Maar toen ik mijn paspoort aan de douane mocht tonen betrok het gezicht van de beambte en die wees vervolgens naar mijn visum onder het kopje
"enter before" en daar stond 12 juli. Ik had dat denk ik wel gezien, maar omdat het een dubble entry (tweemaal het land binnengaan dus( betreft dacht ik: ik heb die visa door de "zeer gespecialiseerde visumwinkel aan de Dennenweg in Den Haag" laten verzorgen dus daar is niets mis mee en ik ben op 2 april de eerste maal China binnen gegaan en dus is er niets aan de handa. Hoe kon ik er meer naast zitten. Er werden steeds meer mensen bijgehaald en men was het er roerend over eens: ik had ook de tweede maal dat ik China binnenging voor 12 juli moeten zijn dus ik had geen geldig visum en aan de grens worden ze niet verstrekt en ik moest dus terug naar Ulaanbaatar. Ik zei daarop: dat kan niet want ik heb maar een single entry visa voor Mongolie dus die laten mij er ook niet meer in en kreeg langzaam het gevoel dat ik in een griezelfilm terrecht aan het komen was. Toen zeiden ze: dan moet je terug naar je woonland en moet je een nieuw ticket voor vandaag naar Amsterdam kopen. Ik zeg: dat geld heb ik niet, dus dat kan niet en ik heb een geldig ticket voor over drie dagen en dat ga ik dus niet kopen. Toen ging met weer bellen en overleggen en vond met dat ik toch echt China niet in kon. Toen bedach ik dat je voor Maleisie geen visum nodig hebt en dat ik van daar op maandag avond in ieder geval al een ticket naar Nederland heb. Ik zei dat nog maar niet maar na een uur was ik het ook beu en vertelde dat ik dan wel een ticket naar KL zou kopen en zo is het gegaan. Alleen was ik wel ongewenst vreemdeling op dat moment en werd de luchthavenpolitie erbij gehaald en werd ik, eerst door een strenge doch rechtvaardige dame meegenomen om allerlei papierwerk te regelen. We liepen een gesloten afdeling binnen en ze liep een kamer binnen en ineens stonden we tussen 5 ondervragers op het puntje van hun stoelgezeten en een grote, arabisch ogende man, die een gebaar met gespreide armen maakte van "ik weet ook niet hoe dat in mijn bagage terrecht is gekomen" en op de grond tussen hen in lag een stapel van ongeveer 20 cm hoog 40 cm breed en 60 cm lang van briefjes van 50 USD (iets dat je in je koffer toch op moet vallen lijkt me). Omdat het me facineerde heb ik een tijdje zitten rekenen als je uitgaat van 400 briefjes op elkaar en een breedte van 4 briefjes en in de lengte 6 briefjes, wat een redelijke schatting lijkt kom je op zo'n half miljoen dollar uit. Maar ja, ze keken ons boos en verstoord aan en ik werd weer weggevoerd en kwam in een ruimte met een groep van zo'n 20 oververmoeid ogende, asielzoeker/Pakistaanse ogende lieden en moest daar wachten tot mijn vliegtuit vertrok. Dat had ook nog de nodige vertraging zodat we uiteindelijk om 1.30 u 's nacht op KL landden (wel nog spectacular onweer in de nacht van boven kunnen bekijken uit het vliegtuig). Dan ligt KL nog 80 km van het vliegveld en om 3.00 u vannachgt lag ik dan eindelijk in mijn bedje in hotel Malaya in de China town in het centrum van KL. Vanochtend na ontbijtje naar de mooie vlindertjuin geweest en de orchideen tuin. Nu rustig aan wat aan het rondlummelen. Foto's volgen nog.

Groet,
Casper