Van boven naar onder: stadion in afwachting van de opening van het Nadaam festival; het binnenrijden van de vlaggen (gemaakt van de staarten van beroemde renpaarden (wit); jonge "gristenen" die den Mongool op betere religieuze paden willen brengen, met spierwitte overhemdjes en zelfingenomen, voordurend glimlachende koppen die doen vermoeden dat ze God en zichzelf door de war halen; volksdansers; jonge worstelaar in voorbereiding van de strijd; levende lotussen; de Mongoolse deelnemers aan de olympische spelen in Beijing (in het totaal 26); mytische wezens (o.a. uit Boeddhistische en shamanistische hoek, in Walt Disney pakje); laatste hoedenmode; vette ruggen; vette buiken; the art of archery; familiekiekje met monnik.
Op de 11e werd ik om 10.00 u opgehaald door Adila en gingen met een auto naar het stadion waar de opening van de Nadaam plaats zou grijpen. Door ingang 8 traden we binnen en namen plaats op de tribune. Als eerste werd onder luid applaus de paardestaartvlag onder het afspelen van Ravel-achtige bolero klanken binnengevoerd en opgehangen (zeg maar de olympische vlam van de Nadaam) en volgde een toespraak van de president en werd het volkslied aangeheven. Dan dansjes door disneyshamanen; volksdansen; rondparaderen van lieden in oude klederdrachten (wel heel mooie kleding); de olympische vertegenwoordiging van Mongolie voor China werd onder luid gejuich gepresenteerd; worstelaars liepen rond en ook boogschutters. Toen zijn we voortijdig weggegaan omdat het wat saai werd en wat in de omgeving rondgelopen die een soort sfeer van zo'n openluchtpopconcert vertoonde van vroeger bij New Pop of zo (dat gaat tegenwoordig misschien ook nog wel door maar ik kom er niet meer), maar dan met alle leeftijden: een grote openluchtpicknick met overal kraampjes met souvenirs en eten, veel toeristen (duizenden) en dat was het dan ongeveer weer. Ik ging zelf al vrij vroeg naar het centrum terug om naar een boekenzaak te zoeken en wat rust aan mij kop want we moeten het allemaal niet overdrijven, en Adila zijn mond staat ook nooit stil, en ik vond ook dat hij mij wel een wat erg grote poot had uitgedraaid voor dit Nadaambezoek en wilde even van hem af. Nu is het weer een dag later en ik hang gewoon wat in de stad rond, werk de log bij en bereid me voor op morgen, wanneer ik afreis (met taxi) naar het reservaat Terelj, 80 km. (over asfalt) ten noordoosten van UB waar ik drie nachten ga slapen. Berggebied met bossen en wat steppe en een lekker hotel, met restaurant daar midden in waar je dus lekker relekst kan wandelen en tutten. Na terugkeer heb ik nog een dag in UB en vlieg dat naar Beijing (vlucht 19 van deze reis als ik me niet vergis (vertel dit niet door aan milieubewuste mensen), alwaar ik nog twee dagen zoek kan brengen (misschien toch die muur een bekijken). Nu maar weer wat rondwandelen.
groet,
Casper
Geen opmerkingen:
Een reactie posten