Om onduidelijke redenen blokkeert de uploadfunctie dus, en het is al weer 20.00 u en ik heb honger dus het vervolg komt morgen wel.
Maar nu eerst:
van boven naar beneden:
kleinschalige goudzoekers en grootschalige goudzoekers; weer een voorronde van de nationale paardenraces; steppe- en bosvegetatie onderweg; stuk terrein waar de weg verdwenen was bij een pas waar we 2 kilometer over keienvelden moesten manouvreren, overleg met lokale Mongool over hoe lang dat zo nog doormoest; aardigste gezin ooit dat ons uitnodigde in hun ger en gefermenteerde merriemelk (airag of kumis) te drinken gaf, en eigen gemaakte gestolde schapenmelk en wodka; beekje; laatste punt waar nog inkopen konden worden gedaan voor Boon Tsagaan Nur (dat is dus dat steppemeer waar deze tocht eigenlijk om begonnen was); blauwhoorngeit?; kameel met hangbulten; verschillende smaken woestijnsteppe; steppenhoen blijkbaar tegen een draad gevlogen, konden we zo oprapen, maar onder een struik gelegd: leek vooral geschrokken; Meedjge bij auto in enigzins uitgeputte toestand (vorige dag 16 uur aan het stuur door erbarmelijk terrein en deze ochtend 7 uur), Casper met muskietennetpet op (want waar hier een riviertje en zoutmeer Boon Tsagaan Nur invloeit is het fraai kamperen, goed vogelen maar nog beter insekteren; kampje; 100en steppenhoender kwamen uit de opliggende woestijnsteppe naar dit stukje oase bij de riviermond om uit dit groenere stuk terrein voedsel op te duikelen, als er een ruiter of kudde geiten voorbij kwam werden steeds groepenh opgejaagd en kwamen over ons heen vliegen; kudde kamelen die bij de riviermond rondhing.
Ja, wat kan ik er verder nog over zeggen. Meedjge en Adila hadden allebei wel eens een Hollandse groep begeleid en kenden verschillende Nederlandse woorden, vooral als de wagen enorm begon te slingeren begonnen ze allebei met een diepe, grommende keelstem "regggtoerechtaan" te zeggen, bij leuke Mongoolse dames langs de weg "lekkr ding".
Ook dierengeluiden imiteren en andere leipe uitingen werden niet geschuwd, ik oogste veel lof met mijn verpletterende chimpanseeimitatie. Af en toe aten we in wegrestaurants of werd het eten verzorgd in de gercamps waar we verbleven en bij het kamperen en soms ook bij de lunch ging Adila aan het koken en dat deed hij niet onverdienstelijk, verder was er heet water voorhanden en suiker en nescafe, dus dat zat ook wel goed.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten